Доста со политика на свиена кичма: Др Љупчо Ристовски предлага државата да се повлече од примена на Преспанскиот договор и преговорите со Бугарија

Универзитетскиот професор Љупчо Ристовски, и самиот активен преку политички субјект на македонската политичка сцена, смета дека неповолниот расплет на интеграциските ЕУ-процеси во ова фаза се потенцијална опасност за јакнење на внатрешните екстремизми во општеството, особено на линија со албанскиот политички латентен екстремизам. Во ваквиот евроинтеграциски вакуум, Ристовски смета дека Македонија ќе мора да се сврти самата кон себеси и да отвори нови процеси што ќе поттикнат нова творечка енергија кај нацијата за брзопотезно санирање на економските процеси, кои се во сериозно назадување.

Тој препорачува дека ваквата ситуација е можно да се пресретне со оставка на актуелната влада и формирање т.н. натпартиска татковинска влада за национален спас, со политичка поддршка од македонскиот блок-партии, со мандат една година до една и пол година да го подготви системот на доверлива основа за нови предвремени парламентарни избори. Според него, постои начин како да се откочат процесите и да се изнедрат внатрешните потенцијали на државата и нацијата, секако, со поддршка и на меѓународни пријатели, надвор од ЕУ, а се од западна просперитетна провениенција.

– Веќе подолго време предупредувам дека се сериозно погубни т.н. апизмент- политики на наведната глава и свиена кичма со силна доза комплекси на пониска вредност во однос на другите нации и држави, и дека истите тие „хранат крокодили, надевајќи се дека нас последни ќе нѐ изедат“ (Черчил). Сега се потврдува резултатот и во случајот со бугарскиот екстремизам на официјална Софија. Во оваа фаза веќе станува збор за фашизам и отворен националшовинизам со силна доза иредентизам по линија на санстефанска Бугарија. Оттука, единствено логичен заклучок, и според теоријата за решавање на конфликти и според потврдените емпириски практики во политичките науки на светско ниво, е Македонија еднострано и резолутно да се повлече од спогодбата и разговорите со Бугарија, да ја повика Европската Унија да го преиспита и промени моделот на консензуален процес на пристапување кон преговори и членство. Јас би одел и чекор понатаму, би советувал државата да се повлече еднострано и резолутно од примената и на Преспанскиот договор со Грција за внатрешна употреба веднаш, а поради неисполнување на базичните обврски на другата страна, во случајов Грција, и нератификување на протоколите со кои Преспанската спогодба ќе се стави во функција и за Грција во нивна внатрешна употреба. На тој начин ќе им пратиме силен сигнал на ЕУ и на меѓународниот фактор.

Ценам дека ваков радикален пресврт ќе ја намали внатрешната тензија во општеството, ќе придонесе за релативизација на надворешниот притисок врз македонските идентитетски одредници и ќе придонесе кон национално помирување и внатремакедонско национално единство. Но и ќе го поврати авторитетот на Македонија на меѓународен план, а ќе ги врати и националната гордост и достоинство кај македонскиот народ, кој е базичниот политички суверен на овие македонски простори, секако во партнерство и со албанската етничка заедница и преостанатите малцински етнички групи – вели професорот Љупчо Ристовски.

(Нова Македонија)

Универзитетскиот професор Љупчо Ристовски, и самиот активен преку политички субјект на македонската политичка сцена, смета дека неповолниот расплет на интеграциските ЕУ-процеси во ова фаза се потенцијална опасност за јакнење на внатрешните екстремизми во општеството, особено на линија со албанскиот политички латентен екстремизам. Во ваквиот евроинтеграциски вакуум, Ристовски смета дека Македонија ќе мора да се сврти самата кон себеси и да отвори нови процеси што ќе поттикнат нова творечка енергија кај нацијата за брзопотезно санирање на економските процеси, кои се во сериозно назадување.

Тој препорачува дека ваквата ситуација е можно да се пресретне со оставка на актуелната влада и формирање т.н. натпартиска татковинска влада за национален спас, со политичка поддршка од македонскиот блок-партии, со мандат една година до една и пол година да го подготви системот на доверлива основа за нови предвремени парламентарни избори. Според него, постои начин како да се откочат процесите и да се изнедрат внатрешните потенцијали на државата и нацијата, секако, со поддршка и на меѓународни пријатели, надвор од ЕУ, а се од западна просперитетна провениенција.

– Веќе подолго време предупредувам дека се сериозно погубни т.н. апизмент- политики на наведната глава и свиена кичма со силна доза комплекси на пониска вредност во однос на другите нации и држави, и дека истите тие „хранат крокодили, надевајќи се дека нас последни ќе нѐ изедат“ (Черчил). Сега се потврдува резултатот и во случајот со бугарскиот екстремизам на официјална Софија. Во оваа фаза веќе станува збор за фашизам и отворен националшовинизам со силна доза иредентизам по линија на санстефанска Бугарија. Оттука, единствено логичен заклучок, и според теоријата за решавање на конфликти и според потврдените емпириски практики во политичките науки на светско ниво, е Македонија еднострано и резолутно да се повлече од спогодбата и разговорите со Бугарија, да ја повика Европската Унија да го преиспита и промени моделот на консензуален процес на пристапување кон преговори и членство. Јас би одел и чекор понатаму, би советувал државата да се повлече еднострано и резолутно од примената и на Преспанскиот договор со Грција за внатрешна употреба веднаш, а поради неисполнување на базичните обврски на другата страна, во случајов Грција, и нератификување на протоколите со кои Преспанската спогодба ќе се стави во функција и за Грција во нивна внатрешна употреба. На тој начин ќе им пратиме силен сигнал на ЕУ и на меѓународниот фактор.

Ценам дека ваков радикален пресврт ќе ја намали внатрешната тензија во општеството, ќе придонесе за релативизација на надворешниот притисок врз македонските идентитетски одредници и ќе придонесе кон национално помирување и внатремакедонско национално единство. Но и ќе го поврати авторитетот на Македонија на меѓународен план, а ќе ги врати и националната гордост и достоинство кај македонскиот народ, кој е базичниот политички суверен на овие македонски простори, секако во партнерство и со албанската етничка заедница и преостанатите малцински етнички групи – вели професорот Љупчо Ристовски.

(Нова Македонија)

ОСТАВЕТЕ ОДГОВОР

Ве молиме внесете го вашиот коментар!
Ве молиме внесете го вашато име тука

Повеќе статии

Најново